Przed wybuchem II wojny światowej na wyposażeniu US ARMY znajdowała się maczeta o długości ostrza wynoszącej 22 cale (22"). Próby przeprowadzone w Panamie wykazały jednak, że znacznie lepszy byłby model z krótszym ostrzem. Tak właśnie narodziła się maczeta z ostrzem o długości 18 cali (18"). Otrzymała oznaczenie M1942. Zaadaptowany model był komercyjną wersją maczet wytwórni Collins.

Ostrze maczety wykonane jest ze stali natomiast rękojeść z czarnego tworzywa - egzemplarze produkowane przez TRUE TEMPER w roku 1945 posiadają ją w kolorze oliwkowym. Okładziny spięte są 4 nitami. Ponadto w rękojeści znajduje się przelotka przez którą można przewlec sznurek bądź rzemień i zawiesić na nadgarstku, co chroni maczetę przed możliwym upuszczeniem.

Długość całkowita maczety wynosi około 22,5 cala (22 1/2") z czego samo ostrze 17,875 cala (17 7/8"). Szerokość ostrza wynosi 2 cale (2").

Pokrowiec wykonany jest z grubego wodoodpornego brezentu. Jest znacznie trwalszy aniżeli pokrowce skórzane, które padały ofiarą pleśni i wilgoci. Mosiężne okucie górnej części pokrowca, dodatkowa gruba wszywka z materiału na zszyciu oraz nity ("zszywki") zabezpieczają pokrowiec przed rozcięciem przy wkładaniu i wyjmowaniu maczety. Niestety nie jest to do końca prawda. Wiele pokrowców, które widziałem miały rozcięcie dokładnie w tym samym miejscu, co jeden z pokrowców na zdjęciach poniżej. Hak (system M1910) pozwalał na przypięcie pokrowca do pasa. Sam pokrowiec produkowany był w trzech wariantach kolorystycznych: OD3, OD7 oraz transitional (dual tone).

Najbardziej znane zdjęcie przedstawiające spadochroniarzy z maczetą zostało wykonane 8 czerwca 1944 roku w St. Marcouf we Francji.

Kolekcja własna

Maczety wykorzystywane były przede wszystkim do oczyszczania terenu pod stanowisko lkmu BMG M1918A4, ale również jako cicha broń.

Na poniższych zdjęciach przedstawione są dwie maczety sygnowane: LEGITIMUS COLLINS & CO. 1945 oraz TRUE TEMPER -1943- oraz dwa pokrowce: pierwszy w kolorze OD7 sygnowany BOYT -43- oraz drugi w kolorze transitional (OD7 z wykończeniem OD3) z sygnaturą SCHELL LEA. GDS. CO. INC. 1944. Ponadto zarówno na pokrowcach jak i ostrzu maczet widnieje sygnaturka U.S.

Zgodnie z tabelami wyposażenia na jedną drużynę piechoty spadochronoej przypadała jedna maczeta.

Zdjęcia: kolekcja własna

W Normandii, w kilku przypadkach maczeta została użyta przeciwko spadochroniarzowi, który ją miał na wyposażeniu. Oprawcami byli niemieccy żołnierze, którzy zabierali maczety bezradnie wiszącym na drzewach spadochroniarzom i ich zabijali. Ponadto znane są również przypadki podrzynania gardeł wziętym do niewoli żołnierzom niemieckim w odwecie za zabitych towarzyszy broni.