Moździerz M2 kalibru 60mm to gładkolufowa, ładowana odprzodowo, stromotorowa, przenośna broń. Została stworzona, aby uzupełnić lukę pomiędzy granatem ręcznym a moździerzem kalibru 81mm. Ostatecznie M2 był zmodyfikowaną licencjonowaną wersją moździerza francuskiej firmy Edgar Bandt.

W 1940 US Army miała tylko 768 moździerzy M2 60mm, do końca wojny na stanie US Army, USMC i armii sił sprzymierzonych wyprodukowano łącznie ponad 67500 sztuk. Moździerz M2 mógł być zrzucany w zasobnikach, a także był pakowany do leg bagów, które były przywiązane do spadochroniarza liną o długości 20 stóp.

M2 składał się z 3 głównych części: lufy - 12,8lb, dwójnogu - 16,4lb oraz płyty oporowej - 12,8lb. Całkowita waga moździerza M2 wynosiła 42lb.Dobrze wyszkolona załoga mogła w ciągu minuty wystrzelić 18 celnych pocisków. Co ciekawe w porównaniu do moździerzy innych armii o zbliżonym kalibrze, M2 był najbardziej skuteczną bronią w tamtych czasach. Przy maksymalnym zasięgu 2000 jardów miał 3 razy większy zasięg niż japoński moździerz Model 89 kalibru 50mm. Do obsługi moździerza M2 wystarczyło 3 ludzi, pozostali członkowie drużyny pełnili funkcję amunicyjnych. Każdy rodzaj amunicji moździerza M2 miał wyznaczony cel, jak pocisk HE M49A2 (High Explosive), Flara M83, pocisk dymny WP M302 (White Phosphorus). Przyjmuje się, że podczas 2wś łącznie wyprodukowano około 51,756,000 pocisków.

Dane techniczne:

• Kaliber - 60mm
• Minimalny zasięg - 100 jardów
• Maksymalny skuteczny zasięg - 1000 jardów
• Maksymalny zasięg - 2000 jardów
• Waga - 42 funty
• Płyta oporowa - 13 funtów
• Dwójnóg - 16 funtów
• Lufa - 13 funtów
• Kąt ostrzału - +40stopni do +80 stopni (w pionie), 14 stopni (w poziomie)
• Skuteczna szybkostrzelność - 18 pocisków na minutę
• Maksymalna szybkostrzelność - 30-35 pocisków na minutę
• Długość lufy - 28,6 cali
• Prędkość wylotowa pocisku - 535 stóp na sekundę
• Celownik - M4

1 jard = 0,9 metra = 3 stopy
1 funt (lb) = 0,45 kg

Amunicja:

• HE M49A2 - odłamkowy, kolor OD, żółte oznaczenia (przed 1943 kolory były odwrotnie) waga - 2,94lb, skuteczny promień rażenia - 17 jardów wytwarzając przy tym ponad 200 odłamków, zapalnik M5
• WP Smoke M302 - dymny, kolor szary, pasek i oznaczenia w kolorze żółtym, waga - 4,02lb, prędkość początkowa pocisku - 439 stóp na sekundę, zdolny wytworzyć zasłonę dymną a także spowodować straty, zapalnik M5
• Illumination M83 - flara, kolor szary, czarne oznaczenia, waga - 3,72lb, maksymalny zasięg - 1000 jardów, po otworzeniu się spadochronu na wysokości 800 stóp oświetla powierzchnię o średnicy 100 jardów przez 25 sekund, zapalnik M5
• Practice M50A2 - ćwiczebny, kolor jasnoniebieski, białe oznaczenia, waga - 2,94lb, po uderzeniu w ziemię wytwarza obłok białego dymu, rozmiary i waga takie same jak w HE M49A2, zapalnik M5
• Drill M69 - ćwiczebny, kolor czarny, białe oznaczenia, waga - 2,94lb, zapalnik M4

Wszystkie pociski dodatkowo przenoszone były w podłużnych pojemnikach (tubach) o okrągłej podstawach wykonanych z metalu.

Amunicja przenoszona była w wielu rodzajach toreb amunicyjnych, jednak najpopularniejsze i najczęściej stosowane z nich to:

• Bag, Ammunition, M1 (wczesno-wojenny typ torby amunicyjnej)
• Bag, Ammunition, M2 (typ późniejszy, posiadający przednią i tylną kieszeń)
• Bag, Carrying, Ammunition, M1 (GP Bag - General Purpose Bag)

Organizacja:

W kompanii spadochronowej znajdowały się 3 sześcio-osobowe sekcje moździerza (1 moździerz na sekcje) składające się z:

• dowódcy w stopniu sierżanta (squad leader)
• celowniczego (gunner)
• ładowniczego (assistant gunner)
• 3 amunicyjnych (ammo bearer)

Przydziałową bronią dla sekcji moździerza był M1 lub M1A1 Carbine.

Zdjęcia: Field Manual 23-85 60-mm Mortar M2